Zdá se, že používáte prohlížeč, jenž nepodporuje aktuální technologie pro zobrazování obsahu na webu. Doporučujeme Vám prohlížeč aktualizovat nebo si stáhnout takový, jenž dnešní standardy splňuje.

Aktualizovat

Tento web používá k poskytování služeb a analýze návštěvnosti soubory cookie. Používáním tohoto webu s tím souhlasíte. (Další informace)

Přeskočit na hlavní obsah

Plac Komenskiego i pierwsza žižkovska szkoła

W południowej części placu Komenskiego (Komenského náměstí)  w latach 1872 i 1873 wybudowano okazały neorenesansowy budynek szkolny, który mógł wreszcie pomieścić stale rosnącą na szybko rozwijającym się Žižkovie liczbę dzieci. Była to pierwsza nowoczesna szkoła na Žižkovie. Założyło ją stowarzyszenie obywatelskie pod kierownictwem Karela Hartiga. Jego biuro budowlane ukończyło budowę w stosunkowo krótkim czasie, zgodnie z planem, który sam sporządził i na terenie, który początkowo należał do niego. Wykonanie zadania ułatwiły też jego piaskownia i cegielnia, które znajdowały się naprzeciwko. Pierwsi uczniowie zajęli miejsca w salach lekcyjnych w listopadzie 1873 r. Autorem kolejnego skrzydła budynku, które zwieńczyło w 1881 r. dzieło, był mistrz murarski František Saller. Rozbiórce budynku w ramach przebudowy tej części Žižkova w latach 70. i 80. udało się ostatecznie zapobiec i szkoła służy do dziś.

2 listopada 1873 r. nastąpiła kulminacja Uroczystości Poświęcenia Žižkovskich Szkół. Wzięli w niej udział m.in. członkowie Sokoła nie tylko z Žižkova, nie zabrakło również radnych miejskich z Vinohrad. Pochód maszerujący ul. Husovą i Poděbradovą  został powitany na placu Komenskiego przez samego Karla Hartiga. Historyk Miloslav Mikota napisał: „Rok 1865, w którym Hartig sporządził plan regulacyjny, jest uważany za rok założenia Žižkova, o czym świadczy napis na dzwonie w wieży szkoły przy placu Komenskiego: Na pamiątkę św. Wacława, opiekuna narodu czeskiego, L. P. 1873, w ósmym roku po założeniu Žižkova, ofiarowany pierwszej szkole przez mieszkańców Žižkova.“ Karel Hartig pochodził z Sedlčan, a wykształcenie zdobył w pobliskiej Příbrami, gdzie został wyuczony w zawodzie murarza. W 1854 r. zdał egzaminy i został budowniczym okręgowym. Karierę kontynuował w Linzu, Wiedniu i Pradze, gdzie uczestniczył w budowie Koszar Józefowskich na  dzisiejszym placu Republiki (ná­městí Republiky). W kwietniu 1861 r. otrzymał od praskiego magistratu koncesję na prace budowlane.

Login